©Photo – News - ©NikosT Photographer

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Ένας Θεσσαλονικιός φωτογράφος πρώτος στην Αυστραλία

Δημοσιεύθηκε από σε *Personal photographers ·


Ο Γιάννης Γιασάρης ζει και εργάζεται στην Αυστραλία. Εκεί ξεκίνησε να φωτογραφίζει ερασιτεχνικά και κατάφερε μερικά χρόνια αργότερα να διακριθεί με τον τίτλο τού καλύτερου φωτογράφου της χώρας στην κατηγορία τής ασπρόμαυρης φωτογραφίας.
Στη Θεσσαλονίκη επιστρέφει συχνά και μάλιστα μια φωτογραφία του αποτέλεσε το εξώφυλλο της έκδοσης του λευκώματος για το πρώτο Paraliazo (2014), που περιλάμβανε τις φωτογραφίες ερασιτεχνών φωτογράφων, που συμμετείχαν στον ομώνυμο διαγωνισμό φωτογραφίας, με θέμα τη νέα παραλία της πόλης.






Φωτογραφική έκθεση στη Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: JindřichŠtreiΦωτογραφικήέκθεση


Ξεκινά αύριο στη Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων η έκθεση του φωτογραφικού έργου του τσέχου δημιουργού Jindřich Štreit, η οποία διοργανώνεται σε συνεργασία με την πρεσβεία της Τσέχικης Δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Στην έκθεση θα παρουσιαστούν δύο κύκλοι φωτογραφιών: Ο ένας έχει τίτλο «Η πύλη της ελπίδας» και αφορά 60 ασπρόμαυρες φωτογραφίες για τη σχέση του ανθρώπου με τη θρησκεία και ο άλλος έχει τίτλο «Πού είναι η πατρίδα μου;». Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν στις 19:00, ενώ θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας «Ο μικρός Κόλια», η οποία είχε πάρει το όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 1996. Νωρίτερα, στις 18:00, ο Jindřich Štreit θα δώσει διάλεξη για τους δύο φωτογραφικούς κύκλους. Στα εγκαίνια θα παραβρεθεί και ο πρέσβης της ΤσέχικηςΔημοκρατίας.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 22 Οκτωβρίου. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Πέμπτη 08:00-15:00, Παρασκευή 08:00-21:00 και Κυριακή 10:00-13:00 και 18:00-21:00.





Η κορυφαία Nikon D850 επίσημα στην Ελλάδα

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: NikonD850


Του Γιάννη Γορανίτη

Η νέα D-SLR με φορμά FX της Nikon έρχεται να καλύψει τις ανάγκες των επαγγελματιών, αλλά και των ψαγμένων ερασιτεχνών που επιζητούν κορυφαία φωτογραφική ποιότητα. Η Nikon D850 που παρουσιάστηκε στα τέλη Αυγούστου, κυκλοφορεί εδώ και λίγες ημέρες και σε επιλεγμένα καταστήματα στην Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της νέας μηχανής στην Αθήνα, στελέχη της εταιρείας επιβεβαίωσαν την αργή αλλά σταθερή στροφή του κοινού στις DSLR μηχανές, αλλά και τη συρρίκνωση του μεριδίου των compact, λόγω της σαρωτικής κυριαρχίας των smartphones. H εξέλιξη αυτή πάντως και η οικουμενική δημοφιλία της ψηφιακής φωτογραφίας ενδέχεται να προσελκύσει ακόμη περισσότερους καταναλωτές στις SLR κάμερες.

Κάμερες όπως η Nikon D850 με –εντός ή εκτός εισαγωγικών– απεριόριστες δυνατότητες, γεύση ....





Ο Έλληνας φωτογράφος που εξυμνεί το γυναικείο σώμα!

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: ΤanasisLampropoulos
Ο Έλληνας φωτογράφος που διαπρέπει (ΦΩΤΟ)

Ο Έλληνας φωτογράφος από την Πάτρα που εξυμνεί το γυναικείο σώμα και τη γυμνή ομορφιά βρίσκεται πλέον στις σελίδες του αμερικανικού nakid magazine.
Ο Πατρινός φωτογράφος Τanasis Lampropoulos είναι ένα μείγμα από λάγνα βλέμματα που δεν έχει να κάνει τόσο με το σεξ αλλά με την γυμνή ομορφιά που προκαλεί προσδοκίες γύρω από την έννοια της τελειότητας.
Ξεκινώντας στην Πάτρα έκανε την Μύκονο «δεύτερη πατρίδα» του και ξεκίνησε να μοιράζεται τις φωτογραφίες του, μέσα από τα social media και την επίσημη ιστοσελίδα του.
Η δουλειά του ΤΑΝ (όπως είναι ευρέως γνωστός) προβλήθηκε αποσπώντας τις καλύτερες εντυπώσεις.







Υπαίθρια Έκθεση Φωτογραφίας απο την ομάδα ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ26
Υπαίθρια Ομαδική Έκθεση Φωτογραφίας



H φωτογραφική ομάδα ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ 26 παρουσιάζει την Κυριακή 1 Οκτωβρίου 2017 ομαδική υπαίθρια έκθεση φωτογραφίας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων.

τίτλος έκθεσης

Παππού, γιαγιά, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ !!!

Κυριακή  1  Οκτωβρίου 2017, 11:30 - 13:30

Πλατεία Μοναστηρακίου, Αθήνα

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου από το 1990 μέχρι σήμερα. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το
2000 ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60
ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025, ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2
δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.
Η Παγκόσμια Μέρα Ηλικιωμένων έχει στόχο να αναγνωρισθεί η συμβολή των ηλικιωμένων στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, και τούτο διότι στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους, αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.

Συμμετέχουν οι φωτογράφοι:

Ιωάννα Τσούμα
Ξακουστή Χελάκη
Φιλοθέη-Μαρία
Σκιτζή Βαρδή
Αγγελική Πρέντζα
Μπάμπης Ντιρίντης
Νώντας Κλεάνθης
Ελευθερία Κούντζου
Χρήστος Τσατάλμπασης
Δημήτρης Καλύβεζας
Κονδύλω Μπούσμπουρα
Κarin Skotiniyadis
Βίκυ Γεωργαντά
Στράτος Σκοτεινιάδης
Πέννυ Φραγκάκη
Ζαχαρούλα Καλομινίδου
Κώστας Σκοπελίτης
Γιώργος Λόης
Μπάμπης Αεράκης

Επιμέλεια εκδήλωσης: Στράτος Σκοτεινιάδης











“EΛEYΘEPH ΣΠOYΔH ΦΩTOΓPAΦIAΣ”

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: ΕΛΕΥΘΕΡΗΣΠΟΥΔΗΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣKίμωνAξαόπουλος
ΕΛΕΥΘΕΡΗ  ΣΠΟΥΔΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠEIPAIKOY  ΣYNΔEΣMOY



 Η “EΛEYΘEPH ΣΠOYΔH ΦΩTOΓPAΦIAΣ” του Πειραϊκού Συνδέσμου κλείνει εφέτος εικοσιοκτώ χρόνια δημιουργικής λειτουργίας .

Πρόκειται για ένα Φωτογραφικό Eργαστήρι όξυνσης της οπτικής αντίληψης και εφαρμογής πολλαπλών φωτογραφικών τεχνικών, με αδιάκοπη παρουσία στα γενικώτερα εικαστικά δρώμενα, διοργανώνοντας διαλέξεις, εκθέσεις Φωτογραφίας, φωτοεξορμήσεις κ.ά.

Oι απόφοιτοι της σχολής έχουν ήδη σταδιοδρομήσει, με αξιόλογο επαγγελματικό και καλλιτεχνικό έργο.

H εκπαίδευση, προσανατολισμένη στην επαγγελματική προσαρμοστικότητα, γίνεται σε τρία τρίμηνα σεμινάρια, τα οποία μπορούν να παρακολουθήσουν όλοι ανεξαρτήτως ηλικίας και προηγούμενων γνώσεων πάνω στη φωτογραφία.

Τα θεωρητικά μαθήματα γίνονται 2 ώρες/εβδομάδα και δεν χάνονται για κανένα λόγο. Κάθε θεωρητικό μάθημα συνοδεύεται από αντίστοιχη εργασία, την οποία παρουσιάζει ο σπουδαστής στο επόμενο μάθημα και σχολιάζεται από τον διδάσκοντα και τους συμμετέχοντες. Έτσι τα ζεύγη θεωρία–πράξη και αισθητική-τεχνική αλληλεπιδρούν και συμβαδίζουν σε όλες τις ενότητες του σεμιναρίου.


Οι επισκέψεις σε εκθέσεις φωτογραφίας με κριτικές συζητήσεις και οι εξωτερικές λήψεις πραγματοποιούνται εκτός των ωρών διδασκαλία;.

Βασικός στόχος των σεμιναρίων είναι ο εφοδιασμός του σπουδαστή με το κατάλληλο θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στην τεχνική και την εικαστική προσέγγιση της εικόνας, αλλά και η ενθάρυνσή του σε προσωπικά και πειραματικά μονοπάτια.

Στο τέλος του εννεάμηνου κύκλου χορηγείται Βεβαίωση Σπουδών.

Επι πλέον, πραγματοποιείται ομαδική έκθεση φωτογραφίας των σπουδαστών πάνω σε ένα θέμα που έχει συναποφασιστεί από τις πρώτες συναντήσεις και δουλεύεται όλη τη διάρκεια των μαθημάτων.

Τα μαθήματα ξεκινούν την 1η Οκτωβρίου και τελειώνουν στις 30 Ιουνίου.

Το πρώτο μάθημα ανοιχτό και δωρεάν προς όλους.

Πρώτη συνάντηση γνωριμίας ενδιαφερομένων: ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΩΡΑ 18.00-20.00

Πειραϊκός Σύνδεσμος
Kαραΐσκου 104 & Σωτήρος, 3ος όροφος,

Πλατεία Kοραή Πειραιάς.
Τηλ 2104178159, 2104129948

fax 2104130521.


Στη διάθεσή σας για κάθε συμπληρωματική πληροφορία.

Kίμων Aξαόπουλος Καθηγητής φωτογραφίας Tηλ. 2102913102 6932305880
e-mail: kimon@otenet.gr






Η Nikon θα κατασκευάσει full-frame mirrorless

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·


Το να πούμε ότι η Nikon έχει κρατήσει συντηρητική στάση απέναντι στη τεχνολογία των mirrorless είναι μάλλον… λίγο, αφού η εταιρεία για την ώρα αρνείται πεισματικά να εισέλθει στη συγκεκριμένη προϊοντική κατηγορία.
Αν και οι περισσότεροι αντίπαλοι της στην αγορά έχουν αγκαλιάσει τις mirrorless –ακόμα και η μεγαλύτερη αντίπαλός της, Canon έχει πάρει στα σοβαρά την κατηγορία- οι προσπάθειες της Nikon, μπορούν να χαρακτηριστούν οι “ελάχιστες δυνατές” με την 1 series να είναι κοντύτερα στο πνεύμα των ψηφιακών φωτογραφικών point-and-shoot παρά να λειτουργεί ως dSLR-replacement.
Από ότι φαίνεται ωστόσο, ακόμα και μία βαθιά παραδοσιακή εταιρεία, ειδικά όταν πρόκειται για έναν τεχνολογικό κολοσσό όπως η Nikon, δεν μπορεί να αρνηθεί στον εαυτό της να μάχεται στο υψηλότερο σκαλί σε κάθε προϊοντική κατηγορία και έτσι ετοιμάζεται να ανακοινώσει μία full-frame mirrorless. Αυτό τουλάχιστον δήλωσε ο διευθυντής του τμήματος Έρευνας και Ανάπτυξης της εταιρείας, Tetsuro Goto στο Xitek, ότι δηλαδή η επόμενη mirrorless κάμερα της Nikon “πρέπει” να είναι full-frame.
Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι και ο πρόεδρος της εταιρείας έχει δηλώσει ότι ετοιμάζεται μία νέα mirrorless, είναι μάλλον σίγουρο ότι το νέο της μοντέλο θα εξοπλίζεται με έναν τεράστιο αισθητήρα. Σύμφωνα με τον Tetsuro Goto, ανταγωνιστές της Nikon, όπως οι Fujifilm, Olympus και Sony δεν στοχεύουν ακριβώς στην αγορά των επαγγελματικών με τις mirrorless που προσφέρουν, και αυτό είναι κάτι που θα μπορούσε να το εκμεταλλευτεί η εταιρεία του.
Πολλοί βεβαίως θα διαφωνήσουν μαζί του, με την έννοια ότι η Sony α9 απευθύνεται σε επαγγελματίες αλλά από την άλλη δεν έχει άδικο που υποστηρίζει πως οι περισσότερες φωτογραφικές μηχανές του είδους απευθύνονται κατά πρώτο λόγο σε ενθουσιώδεις χρήστες που δεν χρησιμοποιούν την φωτογραφία ως βασική πηγή εισοδήματος. Ο υπεύθυνος του τμήματος R&D της Nikon δεν αποκαλύπτει το παραμικρό για τα τεχνικά χαρακτηριστικά της νέας full-frame mirrorless κάμερας της Nikon, ωστόσο η εταιρεία κατοχύρωσε με διπλώματα ευρεσιτεχνίας δύο full-frame φακούς, έναν 36mm f/1.2 και έναν 52mm f/0.9 οπότε μπορούμε να έχουμε μία μικρή ιδέα για το τι να περιμένουμε ενδεχομένως.





Οι αράχνες έχουν… πατουσάκια!

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo Show ·
Οι αράχνες μπορεί να είναι αποκρουστικές για τους περισσότερους, ωστόσο σε κοντινές λήψεις ανακαλύπτουμε όλο και πιο εντυπωσιακά στοιχεία για εκείνες, που δεν γνωρίζουμε. Ανάμεσα σε αυτά και το γεγονός ότι έχουν… πατούσες που μοιάζουν με αυτές των γατών και των σκύλων.
Χρησιμοποιώντας επιστημονικούς όρους, η αράχνη έχει πόδι που ονομάζεται ταρσός και είναι μόνο ένα από τα οκτώ μέρη που αποτελούν ένα αρκετά περίπλοκο σύστημα. Ακριβώς όπως οι γάτες ή τα σκυλιά, οι αράχνες έχουν επίσης νύχια που συνδέονται με τα πόδια, αλλά στην περίπτωσή τους, αυτά λειτουργούν ως αυτιά και μύτη προκειμένου να αντιλαμβάνονται τις λεπτές αλλαγές στον αέρα και να αναγνωρίζουν τις μυρωδιές.






Λιμάνι της Αμφίπολης

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΛιμάνιτηςΑμφίπολης
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας το ...





Σε απόσταση μόλις 2,5 χιλιόμετρων από τον λόφο Καστά της Αρχαίας Αμφίπολης, όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έχει κατορθώσει με τα ευρήματά της να κεντρίσει το ενδιαφέρον της υφηλίου, ένα λιμάνι μοιάζει «ξεχασμένο» από τον χρόνο.

Ο λόγος για το άλλοτε εμπορικό και επιβατικό λιμάνι της Αμφίπολης. Σήμερα αυτό που το θυμίζει σε όσους περνούν από την περιοχή είναι μια ταμπέλα οδικής κυκλοφορίας, πάνω στην Εγνατία Οδό.

Πρόκειται για ένα φυσικό λιμάνι, γνωστό από την αρχαιότητα, που θεωρείται σίγουρο πως χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για πολλαπλούς σκοπούς και κρατήθηκε «ζωντανό» και επικερδές για τη χώρα, έως και λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Το λιμάνι της Αμφίπολης αποτελούσε τερματικό σταθμό της σιδηροδρομικής γραμμής του ΟΣΕ- ονόματι Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμφίπολης Λιμένα» θα θυμηθούν οι κάτοικοι των Κερδυλλίων, εξιστορώντας την πορεία του «άγνωστου» σε πολλούς αυτού λιμανιού, στα σύγχρονα χρόνια.

Έδωσε το όνομά του στον τερματικό σταθμό των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, της σιδηροδρομικής γραμμής Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα, στη χιλιομετρική θέση 24,849 από Νέα Ζίχνη.

Το λιμάνι λειτουργούσε από παλιά, ενώ η σιδηροδρομική γραμμή εγκαινιάστηκε στις 5 Μαΐου του 1940 και έκλεισε το 1969, μαζί με τη γραμμή Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα. Ο σταθμός διέθετε πλευρική αποβάθρα και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών, ενώ συνδεόταν με εμπορευματικές γραμμές με τον λιμένα της Αμφίπολης, για τον οποίο ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι χρησιμοποιήθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών για την κατασκευή των οχυρών.

Οι ράγες του σταθμού αποξηλώθηκαν το 1969 και το άλλοτε πολυσύχναστο λιμάνι άρχισε να ξεχνιέται, ενώ οι εντατικές εργασίες στον ποταμό Στρυμόνα το μετέτρεψαν πολύ γρήγορα σε «γούρνα» φερτών υλών του ποταμού.

Το 2000, το λιμάνι της Αμφίπολης εντάσσεται στο Επιχειρησιακό πρόγραμμα Αλιείας 2000-2006. Ο προϋπολογισμός του έργου, που σκοπό είχε να αλλάξει τον αλιευτικό, εμπορικό και επιβατικό χάρτη του Νομού Σερρών, «άγγιξε» τις 860.000 ευρώ. Το έργο βρισκόταν υπό την αιγίδα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και χρηματοδοτήθηκε από εθνικούς πόρους κατά 25% και κοινοτικούς πόρους κατά 75%, με τίτλο: «Αποκατάσταση φυσικού περιβάλλοντος και εκσυγχρονισμός αλιευτικού καταφυγίου Αμφιπόλης». Φορέας υλοποίησης του έργου ήταν τότε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σερρών.

Στόχος του υπουργείου ήταν, το λιμάνι της Αμφίπολης να αξιοποιηθεί ως λιμένας τουριστικών σκαφών και σκαφών αναψυχής από Ελλάδα και Βουλγαρία, ως Περιφερειακό Κέντρο μεταφορών και εμπορίου προς όλη την Ανατολική Μακεδονία και το Βόρειο Αιγαίο και ως αλιευτικό καταφύγιο.

Το 2008 γίνονται τα εγκαίνια του έργου και το λιμάνι παίρνει «ζωή», αλλά ήταν ίσως και η μοναδική μέρα που δέχθηκε τόσους επισκέπτες.

Τα χρόνια πέρασαν και το υπερσύγχρονο λιμάνι, με υποσταθμούς ρεύματος, αντλίες βενζίνης, αντλίες νερού, μένει αναξιοποίητο. Καβούρια και αφρόψαρα οι μόνιμοι «κάτοικοι» του λιμανιού, που στέκει "άπνοο", με μοναδικούς καθημερινούς επισκέπτες του τους τρεις μυδοκαλλιεργητές της περιοχής.

«Υπάρχουν μόνο τρεις μονάδες μυδοκαλλιέργειας» θα πει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ένας εκ των τριών, εξηγώντας πως «τα μόνα σκάφη που μπορούν πλέον να μπαίνουν στο άλλοτε εμπορικό και επιβατικό λιμάνι είναι δύο μεγάλα σκάφη μυδοκαλλιέργειας και έξι μικρά επαγγελματικά αλιευτικά». Ο λόγος δεν είναι φυσικά η απαγόρευση της εισόδου σε πλεούμενα, αλλά η χαμηλή στάθμη του νερού της εισόδου του λιμανιού, που με τον καιρό και την εγκατάλειψη, όπως λένε οι ψαράδες, κατέληξε να γίνει η «γκούρμπα» του ποταμού Στρυμόνα.

«Τα δικά μας σκάφη έχουν μεγάλες προπέλες και έτσι δημιουργούν ρεύματα και καταφέρνουν να διατηρούν το άνοιγμα ανοιχτό. Το βάθος της εισόδου του λιμανιού είναι περίπου στους 80 εκατοστά με ένα μέτρο βάθος και τα καΐκια σέρνονται για να βγουν στη θάλασσα και να επιστρέψουν» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ένας μυδοκαλλιεργητής, σημειώνοντας πως «αν θα τολμήσουν να μπουν σκάφη τουριστικά και ιστιοπλοϊκά η σπάθα κάτω από την καρίνα θα κολλήσει».

Την τελευταία δεκαετία, το λιμάνι της Αμφίπολης «άλλαζε χέρια» συχνά. Από τη Νομαρχία Σερρών το 2003, πέρασε στα «χέρια» του δήμου Αμφίπολης κι έναν χρόνο μετά, από τον δήμο Αμφίπολης και πάλι στη Νομαρχία. Το 2010 πέρασε στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών και τελικά το 2012 πέρασε ξανά στην εποπτεία του δήμου Αμφίπολης.



«Απέδωσαν καρπούς οι προσπάθειες των αρμόδιων φορέων του νομού Σερρών για τη δημιουργία λιμενικού σταθμού στην Αμφίπολη, έπειτα από την καταφατική απάντηση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σύμφωνα με την οποία εντός του 2012 θα ξεκινήσει η λειτουργία με την επάνδρωσή του από το Λιμενικό Σώμα.

Η αξιοποίηση του λιμανιού της Αμφίπολης δημιουργεί νέες προοπτικές ανάπτυξης, αλλάζοντας ριζικά το τουριστικό, οικονομικό και επιχειρηματικό προφίλ της ευρύτερης περιοχής. Λόγω της πλεονεκτικής γεωγραφικής του θέσης, η οποία επιτρέπει τη διασύνδεση με χώρους ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, αλλά και με σημαντικούς οδικούς άξονες, ένας πολλά υποσχόμενος περιφερειακός πόλος έλξης αναπτύσσεται, με εμβέλεια που θα ξεπερνά τα στενά τοπικά όρια.

Λιμένας τουριστικών σκαφών και σκαφών αναψυχής από τη Βουλγαρία, περιφερειακό κέντρο μεταφορών και εμπορίου από και προς την Ανατολική Μακεδονία και το Βόρειο Αιγαίο, το λιμάνι της Αμφίπολης αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής που πρέπει να εκμεταλλευτούμε προς όφελος του νομού μας» δήλωνε το 2012, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Στάθης Κουτμερίδης.

Το λιμάνι δεν επανδρώθηκε εν τέλει από το Λιμενικό Σώμα και παρέμεινε αφύλακτο, δίνοντας τη δυνατότητα σε Έλληνες και Βούλγαρους καταπατητές να το χρησιμοποιούν είτε για παράνομο ψάρεμα είτε για χώρο αναψυχής και διακοπών, στήνοντας παράνομες παράγκες και τροχόσπιτα.

Οι αντλίες νερού, βενζίνης και ρεύματος είναι πλέον σε απόλυτη αχρηστία και ο φωτισμός μηδαμινός -πολλές φορές και ανύπαρκτος- μετά τις αλλεπάλληλες διακοπές του ρεύματος από τη ΔΕΗ λόγω χρέους.

«Το χρέος στη ΔΕΗ ξεπερνούσε τις 10.000 ευρώ, τώρα έχει εξοφληθεί και οι τέσσερις προβολείς που φωτίζουν το λιμάνι είναι σε λειτουργία» εξηγεί ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Κώστας Ψαθάς, που παρά τις φιλότιμές προσπάθειες που έκανε για την επαναλειτουργία του λιμανιού δεν κατάφερε τελικά να υλοποιήσει το όνειρο των Αμφιπολιτών να έχουν το δικό τους λιμάνι που θα δώσει οικονομική ανάσα στην περιοχή.

«Θέλει λεφτά για να γίνει» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ψαθάς, επισημαίνοντας πως «η είσοδος του λιμανιού πρέπει να θεωρηθεί προστατευόμενη διώρυγα και να γίνουν τεχνικές εργασίες διάνοιξης του λιμένα που κοστίζουν αρκετά χρήματα».

«Όταν υλοποιήθηκε το έργο, ονειρευτήκαμε…» λέει, με παράπονο, ο 50χρονος μυδοκαλλιεργητής του λιμανιού, που λέει πως ποτέ μέχρι σήμερα δεν πλήρωσε λιμενικά τέλη, καθώς ποτέ δεν τηρήθηκαν οι προδιαγραφές του έργου.

Η είσοδος το λιμανιού που ζητούν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της περιοχής έχει μήκος 360 μέτρα και φάρδος 20 μέτρα. Η διάνοιξή της σε βάθος πρέπει να φτάσει το 1,5 μέτρο από 1,00 που είναι σήμερα για να μπορέσει το λιμάνι να λειτουργήσει, ενώ ο βυθοκόρος που θα αναλάμβανε τη διάνοιξη της εισόδου του λιμανιού δεν ήρθε ποτέ.

«Οι μελέτες του έργου μένουν κλειδωμένες στα συρτάρια» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρώην επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στον δήμο Αμφίπολης Κώστας Τσιρογιάννης. «Ήρθαν στον τόπο μας πολλά λεφτά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εμείς τα πετάξαμε» υποστηρίζει.

Από την πλευρά του, ο νυν δήμαρχος Αμφίπολης Κωνσταντίνος Μελίτος δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «πρώτος στόχος της Δημοτικής Αρχής είναι η αποχωμάτωση της εισόδου του πυθμένα και η αποτροπή φερτών υλών από τον Στρυμόνα, έργο που θα υλοποιηθεί μέσω Interreg».

Την ίδια ώρα, συμπληρώνει: «η εξέλιξη των ανασκαφών στην Αρχαία Αμφίπολη είναι αυτή που θα μας οδηγήσει στην άμεση διεκπεραίωση του έργου προκειμένου το λιμάνι από αλιευτικό να μετατραπεί σε μαρίνα ιστιοπλοϊκών σκαφών».

Το λιμάνι της Αμφίπολης, που έχει μετατραπεί πλέον σε... σκουπιδότοπο, παραμένει «σιωπηλό». Μόνη του συντροφιά, ο 80χρονος κυρ Γιάννης, ο οποίος το επισκέπτεται σχεδόν κάθε απόγευμα κάθεται στην πλωτή αποβάθρα και αναπολεί τις στιγμές που έζησε στο λιμάνι της Αμφίπολης. Δεν γνωρίζει από «master plan», αλλά ξέρει, όπως λέει, πως έρχεται η ανάπτυξη ενός τόπου, όπου «αν ζούσε ο Μέγας Αλέξανδρός, εδώ θα είχε σήμερα τα καράβια του».

«Όταν έχουμε κοινό όραμα και στόχο και τα διεκδικούμε με στοχευμένες και συντονισμένες προσπάθειες το αποτέλεσμα είναι σίγουρο και πάντοτε θετικό» λέει, με αισιοδοξία, ο ηλικιωμένος από την Αμφίπολη.






Το ολοκαύτωμα στα «Άνω και Κάτω Κερδύλια»

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ολοκαύτωμαΆνωκαιΚάτωΚερδύλια
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας ......





Τα χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλλια βρίσκονταν στη νότια πλευρά του Κερδυλλίου όρους, σε μικρή απόσταση από τον κόλπο του Ορφανού Στρυμωνικού , αλλά σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Ο χώρος αυτός εποπτεύει φυσικά την γύρω περιοχή με μεγάλη στρατηγική σημασία. Αυτός ήταν βέβαια ο λόγος που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του κατακτητή ήδη από τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του μέσα στον Ελλαδικό χώρο.


Οι κάτοικοι των χωριών ακολούθησαν την τύχη των υπολοίπων Ελλήνων στον πόλεμο του 1940-41. Τα δύο χωριά ένιωσαν έντονα την παρουσία γερμανικών στρατευμάτων, μια και οι κατακτητές για λόγους στρατηγικής εγκατέστησαν περίπου 250 στρατιώτες στη γύρω περιοχή, ιδιαίτερα στη γέφυρα του Στρυμόνα ποταμού και στην παράκτια περιοχή του Τσάγιαζι. Ήδη από τον Αύγουστο και κυρίως τον Σεπτέμβριο του 1941 οι Γερμανοί άρχισαν να κάνουν δυναμικότερες εμφανίσεις, μιας και πληροφορούνταν πως ήδη άρχισαν να δρουν στα όρη Κερδύλλια οι πρώτες αντάρτικες ομάδες.

Οι αντάρτες χτύπησαν στις 7 Σεπτεμβρίου και στις 25 του ίδιου μήνα την Ευκαρπία και τη Δάφνη αντίστοιχα, χωριά και αυτά κοντινά στα Άνω και Κάτω Κερδύλια. Οι Γερμανοί εξαγριώθηκαν, μάζεψαν τους κατοίκους όλων των γύρω χωριών στις πλατείες τους και με την απειλή των όπλων εκβίαζαν τους πάντες να καταδικάσουν τις ενέργειες αυτές και να δηλώσουν έμπρακτά πίστη και υποταγή στους κατακτητές.

Η Γερμανική παρουσία έγινε ιδιαίτερα απειλητική με τα χτυπήματα και βρισιές στα χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια στις 8 Οκτωβρίου 1941, παρουσία διερμηνέα. Απαιτούσαν να δηλώσουν πίστη και υποταγή σ’ αυτούς, να παραδώσουν τους αντάρτες και να κόψουν κάθε δεσμό μαζί τους. Κανείς από τους κατοίκους δεν κατέδωσε οτιδήποτε για τους αντάρτες, η παρουσία των οποίων ήταν σε όλους γνωστή.

Στις 8 προς 9 Οκτωβρίου1941, ξημερώματα Πέμπτης, συνέβη ένα γεγονός- ληστεία στο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου, ενάμιση χιλιόμετρο νότια του χωριού. Κάποιος Κίκηρας Δημήτριος επιχείρησε να ληστέψει ένα μοναστήρι. Στο μοναστήρι ζούσε ένας καλόγερος με έναν υπάλληλο βοσκό.

Ο Κίκηρας σκοτώνοντας τον βοσκό ζήτησε με την απειλή όπλου χρήματα από τον καλόγερο. Ο καλόγερος πέταξε το πορτοφόλι του στα πόδια του Κίκηρα και όταν ο τελευταίος έσκυψε να το πάρει, τον χτύπησε με τσεκούρι στο κεφάλι. Αμέσως αφήνοντας τον Κίκηρα αναίσθητο πήγε και κατάγγειλε το γεγονός στην Αστυνομία του Τσάγιαζι.

Η Αστυνομία ενημέρωσε αμέσως, παρουσία του καλόγερου, την γερμανική παράκτια φρουρά. Κατευθύνθηκαν αμέσως στο μοναστήρι, αλλά ο Κίκηρας έλειπε. Ακολουθώντας τα βήματά του από το αίμα και ρωτώντας τους γύρω κατοίκους, την επόμενη μέρα έφτασαν στο σπίτι ενός γιατρού όπου είχε καταφύγει ο Κίκηρας για βοήθεια. Συλλαμβάνουν λοιπόν τον Κίκηρα και τον μεταφέρουν για ανακρίσεις στο Τσάγιαζι και από εκεί στις φυλακές της Θεσσαλονίκης του Γεντί-Κουλέ, όπου και πεθαίνει αργότερα.

Οι καταθέσεις προφανώς υπήρξαν ενοχοποιητικές τόσο για τον γιατρό όσο και για τους κατοίκους των Άνω και Κάτω Κερδυλίων, γιατί την ίδια ημέρα οι Γερμανοί πήγαν στα χωριά με εγκληματικές και καταστροφικές διαθέσεις. Σε συγκεντρώσεις των Κερδυλιωτών ανακοινώθηκαν μέσω διερμηνέα, τελεσίδικες απειλές για κάψιμο των σπιτιών όσων θα λείπουν απ’ τα χωριά.

Δεν αρκούνται όμως στις συλλήψεις, επιδίδονται σε μια εκδικητική πυρπόληση προμήνυμα του μετά πενθήμερο ολοκαυτώματος, των σπιτιών οικογενειών που κάποιο μέλος έλειπε στο βουνό. Μετά τα τελευταία γεγονότα οι ανησυχίες των κατοίκων έγιναν έκδηλες. Κάτι για τα χωριά δεν πήγαινε καλά, κάτι φοβερό πλησίαζε και για τα Κερδύλια.

Παρόλα αυτά, κανένας κάτοικος των δύο χωριών δεν κατέδωσε οτιδήποτε για τους συχωριανούς τους που ήταν στο βουνό. Η μόνιμη δικαιολογία ήταν πως όσοι λείπουν από τα χωριά βρίσκονται στο βουνό και καίνε καυσόξυλα για την παραγωγή κάρβουνου. Ακολούθησαν συσκέψεις μεταξύ των κατοίκων των δύο χωριών για να βρεθεί κάποια λύση για τον επικείμενο κίνδυνο.

Αποφασίστηκε να συσταθεί επιτροπή για να σταλεί στη Γερμανική διοίκηση Θεσσαλονίκης με παρακλήσεις προς τους κατακτητές για την διαφύλαξη της ακεραιότητας των δύο χωριών. Έτσι και έγινε, η επιτροπή συστάθηκε και πήγε στην Θεσσαλονίκη χωρίς όμως να καταφέρει κάτι παρόλη την προσπάθειά της. Το βράδυ της ίδιας ημέρας επιστρέφουν στο Σταυρό όπου διανυκτερεύουν και μαθαίνουν τα γεγονότα της σφαγής. Την επόμενη κατευθύνθηκαν στα χωριά τους, όπου όμως δεν υπάρχουν παρά μόνο πτώματα και ίχνη ερειπίων.

Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες του γιατρού Φυλάκτου που υπήρξε εκείνες τις ημέρες κρατούμενος στο Σταυρό με τους Κερδυλιώτες μας περιγράφει τα παρακάτω:

«την Παρασκευή το πρωί, 17 Οκτωβρίου1941, πριν καν ξημερώσει, μέσα στη σιγοψιχάλα και την Φθινοπωρινή ομίχλη, δύο λόχοι Γερμανών, μαζί με τους κρατούμενους Κερδυλιώτες στο Σταυρό, με πλήρη οπλισμό ανεβαίνουν από τη θέση Στόβολο και Λειβάδια και περικυκλώνουν τα Άνω και Κάτω Κερδύλια.

Η ώρα του μαρτυρίου, η ώρα των ερειπίων και της γενοκτονίας πλησιάζει. Γύρω στις 08.30 το πρωί οι Γερμανοί με βίαιες ενέργειες συγκεντρώνουν όλους τους κατοίκους, γυναίκες και άνδρες στο σημείο Αλώνια και Κούτρες.

Οι συγκεντρώσεις αυτές δεν είναι σαν τις προηγούμενες. Κάθε κίνηση των Γερμανών μαρτυρά δίψα για έγκλημα. Βρισιές, κλωτσιές, σπρωξίματα, ακόμη και σε αρρώστους και σε ανήμπορους γέρους, είναι τα μοναδικά σήματα συνεννόησης.

Οι συγκεντρωμένοι βουβοί, κουμπωμένοι περιμένουν. Τι άραγε; Τι να περιμένουν μετά το βίαιο ξεσπίτωμα ακόμα και των αρρώστων και των γέρων; Τι να περιμένουν, όταν ένοπλοι στρατιώτες είναι παραταγμένοι μπροστά τους και τα πολυβόλα στημένα σε τέσσερις μεριές; Να έμειναν όρθιοι, στητοί, αντιμέτωποι με τα πολυβόλα για να προφυλάξουν τα γυναικόπαιδα; Τι άραγε μπορεί να σκέφτεται ο άνθρωπος εκείνες τις στιγμές;

Μια κόκκινη φωτοβολίδα σχίζει τον βουρκωμένο ουρανό και αρχίζει η αρχή του τέλους. Τα πολυβόλα θερίζουν ασταμάτητα τους συγκεντρωμένους κατοίκου. Η φύση ταράζεται. Τα πουλιά, τα ζώα σκορπίζουν τρομαγμένα.

Παιδιά μέχρι 15 χρονών, γυναίκες και ανήμποροι προσπαθούν για τον τελευταίο ασπασμό. Το αίμα, το χώμα και τα πρόσωπα έγινα ένα. Δύσκολη η αναγνώριση. Ο καθένας ψάχνει για τους δικούς του. Τα μοιρολόγια από τα γυναικόπαιδα σπάζουν την θανατική σιωπή. Και δίπλα στη σύγχυση, η συνειδητή φροντίδα, η κηδεία των σκοτωμένων.»

Ο δρόμος της προσφυγιάς για τις ορφανεμένες οικογένειες είναι πλέον ανοιχτός. Σκορπίζουν στα γύρω χωριά και καθημερινά ανηφορίζουν τον Γολγοθά του μαρτυρίου για την ύστατη «κηδεία» των δικών τους.

Σήμερα στα τότε χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια δεν υπάρχουν σπίτια μα ούτε και χαλάσματα παρά μόνο σημεία ερειπίων. Κάθε χρόνο, στις 17 Οκτωβρίου, τελείται μνημόσυνο στους τόπους εκτέλεσης, πράξη μνήμης κόντρα στα λήθη του χρόνου.







Παλαιότερες δημοσιεύσεις
©copyright design and developer 2016 - 2017 ©NikosT All rights reserved
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού